Wyłączniki nadmiarowoprądowe

Wyłącznik nadprądowy (nadmiarowo-prądowy) to element wchodzący w skład instalacji elektrycznej. Zadaniem tego urządzenia jest ochrona instalacji elektrycznej oraz podpiętych po przez niego odbiorników przed negatywnymi skutkami zwarć oraz przeciążeń. Ze względu na swoją budowę i funkcjonalność wypiera wcześniej stosowane bezpieczniki topikowe.

Wyłączniki nadprądowe możemy podzielić na różne kategorie, w zależności od przyjętej klasyfikacji. I tak oto:
- ze względu na rozmiar możemy podzielić je na: wyłączniki nadmiarowoprądowe 1-biegunowe, 2-biegunowe, 3-biegunowe oraz 4-biegunowe
- ze względu na charakterystykę czasowo-prądową - ze względu na charakterystykę wyłączenia. Podział tej grupy dotyczy szybkości zadziałania wyłącznika w zależności od natężenia prądu przepływającego przez niego.
Charakterystyka czasowo-prądowa A są to urządzenia rzadziej spotykane, które charakteryzują się natychmiastowym zadziałaniem (bezzwłocznym). Najczęściej stosowane są do zabezpieczeń urządzeń elektronicznych.
Charakterystyka czasowo-prądowa B to z kolei ta najbardziej standardowa grupa wyłączników, najczęściej stosowana w domach i mieszkaniach. Służy do zabezpieczania urządzeń o małych prądach rozruchowych, np. obwody gniazdkowe, oświetleniowe.
Charakterystyka czasowo-prądowa C jest stosowana do zabezpieczania urządzeń o zwiększonych prądach rozruchowych. Najczęściej stosuje się je w przemyśle, np. do rozruchów silników.
Charakterystyka czasowo-prądowa D to typowo przemysłowe zastosowanie, które pomaga zabezpieczać urządzenia elektroenergetyczne o dużych prądach rozruchowych.